رستم سر بالا آورد! چنان سریع که استخوانهای خشکشدهی گردنش به ناله افتاد. چشمانش که تار بسته بود پرده درید. همزمان تمام مشعلهای خاموش شده، چون روز رستاخیز روشن شدند… دیوارهای نمور چون تالار شاهان درخشیدن گرفتن و تمام نقش برجستهها زمزمهکنان به حرکت درآمدن و او را نشان میدادن؛ اما این ایزد مهر بود که سرش را برگردانده و آرامآرام از میان دیوار سنگی عبور میکرد و گاو نیمهجان را به حال خود رها کرده بود و به سمت رستم قدم برمیداشت
اتمام موجودی
سفر در سایه ها
هیچوقت نفهمیدیم چه بر سر رستم آمد وقتی با خنجر پهلوی سهراب را شکافتو چه شد که انقدر آرام ماند . شاید چون هیچ کس داستان هفت خان نهان رستم را روایت نکرد، هفت خانی که از میان سایه های ترس و تردیدش گذشت تا سهراب را به جای خود به زندگی برگرداند.
توضیحات
نظرات (1)
حمید توکل –
بینظییر